Ο Γεώργιος Κορρές γεννήθηκε το 1940 και έχει καταγωγή από τη Νάξο. Ήταν γιος του καθηγητή της Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας και πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών Στυλιανού Κορρέ. Ο Γιώργος Κορρές ήταν μαθητής, από το 1946 ως το 1958, στο Πειραματικό Σχολείο του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου και ολοκλήρωσε την υποχρεωτική του εκπαίδευση. Στη συνέχεια, από το 1958 ως το 1963, σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών στο Τμήμα Ιστορίας-Αρχαιολογίας και μάλιστα από το 1952 ως το 1962 σαν υπότροφος του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών (ΙΚΥ). Από το 1963 ως το 1965 πραγματοποίησε αντίστοιχες σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Βόννης με υποτροφία της Γερμανικής Υπηρεσίας Ακαδημαϊκών Ανταλλαγών (DAAD). Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του εργάστηκε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου διετέλεσε, από το 1966 ως το 1973, βοηθός και επιμελητής, από το 1973 ως το 1982, μόνιμος επίκουρος καθηγητής και από το 1982 ως το 2007 τακτικός καθηγητής της Προϊστορικής Αρχαιολογίας. Ήταν αντεπιστέλλον μέλος του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου, της Ακαδημίας του Goeteborg, τακτικό μέλος της Ακαδημίας Leibniz του Βερολίνου, από το 1996 και των ιδρυμάτων Koldewey Gesellschaft και Winckelmann Gesellschaft. Στο πλαίσιο της ειδικότητάς του, είχε πραγματοποιήσει πολλές έρευνες σε διάφορες αρχαιολογικές θέσεις στην Ελλάδα και υπήρξε υπεύθυνος ανασκαφών για την Πύλο και τη Μεσσηνία της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας, από το 1973. Διεξήγαγε επίσης, μεταξύ των ετών 1973 ως 2005, αρχαιολογικές και γεωφυσικές ανασκαφές σε διάφορες αρχαιολογικές θέσεις της Μεσσηνίας, όπως στην Κουκκουνάρα, τα Καμίνια Κρεμμυδίων, την Τραγάνα Μεσσηνίας, την Περιστεριά, τη Βοϊδοκοιλιά, τον Άγιο Ιωάννη Παπουλίων, το Ρούτση Μυρσινοχωρίου Πυλίας ή Ρούτσι (κοντά στη Μεταμόρφωση Μεσσηνίας), τα Βολιμίδια της Χώρας Μεσσηνίας, και άλλα σημεία. Τιμήθηκε με τα μετάλλια Ερρίκου Σλήμαν των Μουσείων Ankershagen, Neubukow, της Ακαδημίας Επιστημών Βερολίνου, καθώς και το μετάλλιο Winckelmann 50ετίας, του ιδρύματος "Winckelmann-Gesellschaft", στο Στένταλ, το 1990. Έλαβε το παράσημο Αξίας της κυβέρνησης της Δυτικής Γερμανίας, το 1992. Τιμήθηκε από διάφορους άλλους φορείς, για την ανασκαφή και ανάδειξη των αρχαιοτήτων της Μεσσηνίας και της Τριφυλίας.
Δήλωση της Υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη για την απώλεια του Γεώργιου Σ. Κορρέ
Πληροφορούμενη την απώλεια του Γεώργιου Σ. Κορρέ, η Υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη έκανε την ακόλουθη δήλωση:
Με ιδιαίτερη θλίψη πληροφορήθηκα την απώλεια του Γεώργιου Σ. Κορρέ, εξέχοντος προϊστορικού αρχαιολόγου, τόσο στην πανεπιστημιακή διδασκαλία όσο και στην ανασκαφική έρευνα και στην ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς. Με στέρεες σπουδές στην Ελλάδα και τη Γερμανία, ο Γεώργιος Σ. Κορρές δίδαξε επί δεκαετίες στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, θεραπεύοντας το αντικείμενο της Προϊστορικής Αρχαιολογίας, όχι μόνον στο αμφιθέατρο, αλλά και με τη διεύθυνση πολλών διδακτορικών διατριβών. Ταυτίστηκε με σημαντικές ανασκαφές στη Μεσσηνία, στις οποίες αφοσιώθηκε πάνω από μισόν αιώνα, συνδυάζοντας τη θεωρία και την πράξη στην πολύχρονη σταδιοδρομία του.
Παράλληλα με το καθαυτό αρχαιολογικό έργο, ο Γεώργιος Σ. Κορρές μελέτησε και την ιστορία της αρχαιολογικής έρευνας, στη νεότερη Ελλάδα, αναδεικνύοντας την εξέλιξή της και φέρνοντας στο φως άγνωστες πτυχές της. Οι μελέτες του για το έργο και την προσωπικότητα του Ερρίκου Σλήμαν αποτελούν σημείο αναφοράς.
Ο Γεώργιος Σ. Κορρές ήταν προσιτός και αγαπητός στους συναδέλφους πάντοτε διαθέσιμος στους μαθητές του, για συμβουλές, καθοδήγηση και στήριξη. Σε όσους είχαμε την τύχη να τον γνωρίσουμε και να συνεργαστούμε μαζί του, η απώλειά του αφήνει συναισθήματα θλίψης, αλλά και ευγνωμοσύνης για την πολυδιάστατη προσφορά του. Ο Γεώργιος Σ. Κορρές πρωτίστως ήταν ένας πολύ καλός άνθρωπος.
Στα παιδιά του, τους φίλους και τους μαθητές του απευθύνω ειλικρινέστατα συλλυπητήρια.
Η Κοσμητεία της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών με βαθιά οδύνη πληροφορήθηκε την εκδημία του διακεκριμένου συναδέλφου, ομότιμου καθηγητή Προϊστορικής Αρχαιολογίας, Γεωργίου Στυλ. Κορρέ.
Ο Γεώργιος Κορρές, με καταγωγή από τη Νάξο, γεννήθηκε το 1940. Υιός του καθηγητή της Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας και πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών, Στυλιανού Κορρέ, σπούδασε στο Τμήμα Ιστορίας-Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Βόννης (1963-1965) με υποτροφία της Γερμανικής Υπηρεσίας Ακαδημαϊκών Ανταλλαγών.
Η ακαδημαϊκή του πορεία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών υπήρξε λαμπρή και μακρόχρονη (1966-2007). Υπήρξε αντεπιστέλλον μέλος του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου, της Ακαδημίας του Γκέτεμποργκ και τακτικό μέλος της Ακαδημίας Λάιμπνιτς του Βερολίνου. Η διεθνής αναγνώριση του έργου του επισφραγίστηκε με σημαντικές διακρίσεις, όπως τα μετάλλια Ερρίκου Σλήμαν των Μουσείων Ankershagen, Neubukow και της Ακαδημίας Επιστημών Βερολίνου, το μετάλλιο Winckelmann 50ετίας του ιδρύματος «Winckelmann-Gesellschaft» και το παράσημο Αξίας της κυβέρνησης της Δυτικής Γερμανίας.
Ο Γεώργιος Κορρές υπήρξε εμπνευσμένος δάσκαλος, πάντοτε προσιτός και αγαπητός στους συναδέλφους του, διαθέσιμος στους φοιτητές του για καθοδήγηση και στήριξη. Η δωρεά του προσωπικού του αρχείου για την Ιστορία της Αρχαιολογίας στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας αποτελεί σημαντική παρακαταθήκη για φοιτητές και μελετητές, αναδεικνύοντας έμπρακτα την αφοσίωσή του στην επιστήμη και την εκπαίδευση. Η γενναιοδωρία αυτή, σε συνδυασμό με την εξαιρετική επιστημονική του συνεισφορά και την ανθρώπινη ποιότητά του, τον καθιστούν πρότυπο ακαδημαϊκού δασκάλου.
Ο Κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής και το Συμβούλιο της Κοσμητείας στο σύνολό του εκφράζουν τα ειλικρινή τους συλλυπητήρια στους οικείους του και τη βαθιά ευγνωμοσύνη τους για την πολυδιάστατη προσφορά του εκλιπόντος.
Ακολουθεί το Ψήφισμα του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας
Αποχαιρετισμός του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων στον καθηγητή Γεώργιο Στυλ. Κορρέ
Ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων αποχαιρετά με βαθιά θλίψη τον ομότιμο καθηγητή Προϊστορικής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Γεώργιο Στυλιανού Κορρέ, που έφυγε από τη ζωή τη Δευτέρα 31 Μαρτίου 2025, προσθέτοντας την απώλεια αυτή σε μια σειρά άλλων που έχουν σημαδέψει την αρχαιολογική κοινότητα το τελευταίο διάστημα.
Ο Γεώργιος Στυλιανού Κορρές γεννήθηκε στις 11 Ιουλίου 1940 στην Αθήνα και είχε καταγωγή από την Κωμιακή της Νάξου. Ήταν γιος του καθηγητή της Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας και Πρύτανη στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Στυλιανού Κορρέ και της Ελένης Παπαστεφάνου. Το 1963 έλαβε το Πτυχίο Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών όπου σπούδασε με υποτροφία του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βόννης με υποτροφία της Γερμανικής Υπηρεσίας Ακαδημαϊκών Ανταλλαγών (DAAD) και το 1970 ολοκλήρωσε τη διδακτορική του διατριβή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, με τίτλο «Τα μετά κεφαλών κριών κράνη», λαμβάνοντας το βαθμό «Άριστα». Από το 1966 ως το 1973 έκανε χρέη τακτικού βοηθού και επιμελητού του Σπουδαστηρίου Κλασικής Φιλολογίας του ΕΚΠΑ. Το 1972 εξελέγη μόνιμος επίκουρος καθηγητής Προϊστορικής Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του ίδιου Πανεπιστημίου. Το 1982 εξελέγη τακτικός καθηγητής, θέση την οποία διατήρησε ως την αφυπηρέτησή του το 2007.
Τα επιστημονικά του ενδιαφέροντα κάλυπταν την Προϊστορική Αρχαιολογία του Αιγαίου, τον Νεοκλασικισμό, τη ζωή και το έργο του Ερρίκου Σλήμαν, κυρίως όμως την προϊστορική Μεσσηνία, σε πολλές θέσεις της οποίας πραγματοποίησε επί δεκαετίες αρχαιολογικές έρευνες (Κουκουνάρα, Καμίνια, Τραγάνα, Περιστεριά, Βοϊδοκοιλιά, Βολιμίδια, Ρούτση και πολλές άλλες) τα αποτελέσματα των οποίων, ιδίως στα τυμβικά μνημεία, συνέβαλαν αποφασιστικά στην ανάδειξη της σημασίας της Μεσσηνίας για τον Μυκηναϊκό κόσμο.
Διετέλεσε για μεγάλο διάστημα μέλος του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, όπου οι τοποθετήσεις του τον έθεταν αταλάντευτα υπέρ των μνημείων, συχνά μειοψηφώντας, αποδεικνύοντας έμπρακτα την αγωνία του για τη διάσωση της πολιτιστικής κληρονομιάς όλων των περιόδων της ελληνικής ιστορίας.
Ο Γεώργιος Κορρές υπήρξε καθηγητής πολλών από εμάς, διδάσκοντας πολλές γενιές αρχαιολόγων. Ήταν δάσκαλος με ευγενική καρδιά, προσηνή συμπεριφορά, ανθρώπινη γλυκύτητα, προς όλους εκείνους που δένονταν μαζί του στις πολυάριθμες εκδρομές σε όλη την Ελλάδα και στις ανασκαφές της Πύλου, που αναλάμβανε προς χάρη των φοιτητών του, με μια πραγματική έγνοια που τούς ακολουθούσε σε όλη την σταδιοδρομία τους, δημιουργώντας ειλικρινείς φιλίες για μια ολόκληρη ζωή. Διέθετε ένα ιδιότυπο, γι’ αυτό και απαράμιλλο χιούμορ, που τον έκανε πάντα πολύ δημοφιλή στις νεότερες ηλικίες, εκείνες που μοιράζονταν μαζί του τον νεανικό του «ενθουσιασμό και αυθορμητισμό» για την επιστήμη και τη ζωή.
Όπως έχει γραφεί από τους προσφιλείς του μαθητές στον τιμητικό τόμο «ΚΥΔΑΛΙΜΟΣ», πραγματικά προσέφερε «ανιδιοτελώς ενθάρρυνση και συνεχή συμπαράσταση στους μελλοντικούς αρχαιολόγους, τους ενέπνευσε φιλομάθεια, θαυμασμό και πάνω από όλα αγάπη για τον ελληνικό πολιτισμό». Θα τον θυμόμαστε πάντα με ευγνωμοσύνη κι αγάπη.Η κηδεία του καθηγητή Γεωργίου Σ. Κορρέ θα λάβει χώρα το Σάββατο 5 Απρίλιου στις 11:30 στον Ιερό Ναό Αγ. Αντωνίου (οδός Ηρακλείου) απέναντι από το Β΄ Κοιμητήριο Αθηνών. Στην οικογένειά του εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια.